Gioacchino Vincenzo Raphaelo Luigi Pecci

Gioacchino Vincenzo Raphaelo Luigi Pecci urodził się w roku 1810 w Carpineto we Włoszech, w zubożałej rodzinie szlacheckiej.  31 grudnia 1837 przyjął święcenia kapłańskie i szybko awansował w hierarchii kościelnej. Zanim został papieżem, pełnił różne funkcje w Kościele, w tym nuncjusza apostolskiego w Belgii. W 1853 został ogłoszony kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Lorenzo in Panisperna. 20 lutego 1878 został wybrany papieżem i przyjął imię Leona XIII. Był znany w dużej mierze z dążenia do reform i zrównoważonego podejścia do spraw politycznych. Jego pontyfikat przypadał na czas trudnych relacji Kościoła z nowoczesnym światem, zwłaszcza po zjednoczeniu Włoch. 

Leon XIII był pionierem encyklik (napisał ich aż 86), najważniejsza i najbardziej znana to „Rerum Novarum” (1891), w której poruszał kwestie uczciwej płacy, praw pracowników, związków zawodowych i sprawiedliwości społecznej – przez co został określony mianem „papieża robotników”. W 1893 ustanowił uroczystość Świętej Rodziny, która obchodzona jest w oktawie Bożego Narodzenia. Siedem lat później, przy okazji obchodów Roku Jubileuszowego, poświęcił rodzaj ludzki Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Leon XIII koncentrował się na promowaniu modlitwy różańcowej jako potężnego narzędzia, które miało pomóc wiernym w duchowej walce i w szerzeniu pokoju na świecie. Dostrzegał jego ogromną moc w trudnym czasie, pełnym zamachów na wiarę, nierówności społecznych, wojen i napięć. Papież uważał, że różaniec jest skutecznym środkiem w walce ze złem, a jego szczególne znaczenie widział w kontekście walki duchowej. 

Supremi apostolatus

Wydał kilka encyklik, które dotyczyły modlitwy różańcowej, dwie najważniejsze to: encyklika „Supremi apostolatus” (1883), w której zachęcał wiernych do odmawiania różańca, wskazując na jego rolę w obronie Kościoła przed zagrożeniami zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi. Uważał, że to najlepsze narzędzie do walki z herezjami, grzechem i zagrożeniami duchowymi, które dotykały Kościół i społeczeństwo w XIX wieku, pomaga w przezwyciężaniu zła i prowadzi wiernych do Maryi Orędowniczki. Podkreślał, że modlitwa różańcowa powinna być szerzona w rodzinach, wspólnotach i wśród wiernych, aby stała się codzienną praktyką. W wydanej w 1892 roku encyklice „Adjuvante Deo” ponownie podkreślał rolę różańca i zachęcał wiernych, aby traktowali tę modlitwę jako oręż w walce z grzechem i narzędzie do uzyskania Bożych łask.

W czasie jego pontyfikatu powstało wiele inicjatyw związanych z modlitwą różańcową, m.in. w 1883 roku październik ogłoszono dzięki inicjatywie Bartola Longo miesiącem różańca oraz w 1887 roku Matkę Bożą Różańcową mianowano patronką wspólnot modlitewnych na całym świecie. Papież Leon XIII zmarł 20 lipca 1903 roku w wieku 93 lat. Jego pontyfikat był jednym z dłuższych w historii i znacząco wpłynął na kształtowanie nauczania społecznego Kościoła.

Tekst pochodzi z portalu https://krolowa.pl/